time.mk · Feb 14, 2026 · Collected from GDELT
Published: 20260214T204500Z
Веста е генерирана во 21:40 на 14 February 2026.Археолошки докази за антички медицински третмани и здравствени состојби преку палеофекалииНеодамнешните археолошки откритија во Турција и Мексико фрлаат нова светлина врз античката медицина и секојдневниот живот. Пронајдените физички докази за употреба на измет во лекувањето кај Римјаните и анализата на патогени кај претколумбовските култури ги поврзуваат древните практики со современите медицински сознанија за цревниот микробиом.Медицинските практики на Гален потврдени во античкиот ПергамонАрхеолошкиот тим предводен од Џенкер Атила од Универзитетот Сивас Џумхуриет во Турција пронајде прв директен физички доказ за примена на фекална терапија во античкиот свет. Истражувањето објавено во Journal of Archaeological Science се фокусира на стаклено шишенце (угвентариум) пронајдено во гробница во античкиот град Пергамон. Овој локалитет бил еден од најважните медицински центри во Римската Империја, каде што творел познатиот лекар Гален. Анализата на содржината открила специфична мешавина која содржи:Човечки измет како основна активна материја за третман.Висока концентрација на мајчина душица (Thymus), користена за антисептички својства и маскирање на непријатниот мирис.Маслиново масло кое служело како база за подготовка на лековитиот препарат.Ова откритие ја потврдува веродостојноста на записите на Гален, чии медицински трудови имале пресудно влијание врз европската и блискоисточната медицина речиси 1.500 години.Хемиска анализа и врската со модерната фекална трансплантацијаСовремените лабораториски методи овозможија прецизна идентификација на органски соединенија како копростанол и 24-етилкопростанол, кои се јасни биомаркери за дигестивни процеси кај цицачите. Присуството на карвакрол, ароматично соединение од есенцијалните масла на растенијата, укажува на софистицирано познавање на античката фармакологија. Џенкер Атила посочува дека оваа античка практика е всушност претходник на денешната трансплантација на фекална микробиота (FMT). Додека во антиката овие препарати се користеле за третирање на воспаленија, инфекции и репродуктивни нарушувања, денес Американската агенција за храна и лекови (FDA) одобрува слични третмани за борба против тешки бактериски инфекции на дебелото црево. Ова укажува на длабок историски континуитет во медицинската логика каде што микроорганизмите се користат за ребалансирање на човечкиот систем.Биолошки временски капсули во Пештерата на мртвите децаПаралелно со истражувањата во Турција, научници во Мексико анализираа палеофекалии стари околу 1.300 години пронајдени во локалитетот Пештера на мртвите деца во долината Рио Запе, во близина на Дуранго. Истражувачот Дру Капоне и професорот Џо Браун од Универзитетот во Северна Каролина во Чапел Хил користеле напредна молекуларна анализа на примероци кои датираат од периодот меѓу 725 и 920 година од нашата ера. Овие остатоци припаѓаат на културата Лома Сан Габриел и нудат детален увид во здравствената состојба на оваа претколумбовска заедница. Анализата открила присуство на неколку клучни патогени:Цревниот паразит Бластоцистис (Blastocystis), кој предизвикува гастроинтестинални проблеми.Различни соеви на бактеријата Ешерихија коли (Escherichia coli), пронајдени во дури 70 проценти од примероците.Бактеријата Шигела (Shigella), која е одговорна за тешки дигестивни нарушувања и дизентерија.Социјални и санитарни импликации на древните цивилизацииВисоката преваленца на патогени во примероците од Мексико сугерира на специфични социјални предизвици со кои се соочувала културата Лома Сан Габриел. Големиот број на микроби и паразити, вклучувајќи и разни видови црви, укажува на лоши санитарни услови и веројатна контаминација на изворите на вода за пиење и почвата. Ова откритие го менува разбирањето за начинот на кој древните заедници во овој регион комуницирале и живееле во затворени простори како пештерите. Додека во Пергамон изметот бил намерно обработуван како лек во контролирана медицинска средина на Римската Империја, во Мексико тој претставувал главен извор на инфекции, што ја илустрира двојната природа на биолошкиот отпад во зависност од општествениот контекст и медицинското знаење.Еволуција на патогените и археолошката методологијаОвие откритија ја нагласуваат важноста на палеофекалиите како клучни извори на информации кои ги надминуваат традиционалните археолошки артефакти. Преку ДНК анализа на примероците, научниците во февруари 2026 година можат прецизно да ја следат еволуцијата на бактериите низ вековите. Професорот Николас Персел од Универзитетот во Оксфорд нагласува дека поврзувањето на пишаните историски традиции со конкретен археолошки материјал е од суштинско значење за верификација на античката историја. Овој мултидисциплинарен пристап, кој ги комбинира класичните студии за Италија и Турција со модерната генетика применета во Мексико, отвора нови патишта за разбирање на човечката адаптација и развојот на глобалните здравствени трендови низ милениумите.Напомена: Оваа вест е автоматски генерирана со помош на вештачка интелигенција. Можно е да содржи грешки или нецелосни информации. Ве молиме проверете ги фактите пред да ги користите.