Αμβλώσεις : 46 δημόσια νοσοκομεία αρνούνται στις γυναίκες τη διακοπή κύησης

news247.gr · Feb 15, 2026 · Collected from GDELT

Full Article

-Υπάρχει πρόβλημα στην κύηση; Είναι από βιασμό; Έχει πρόβλημα το έμβρυο; Ή απλώς έτυχε και θέλει να το βγάλει; -Δεν τίθεται θέμα υγείας. Είναι θέμα επιθυμίας η διακοπή της κύησης της. Πείτε μου τι ισχύει, να ξέρουμε αν μπορεί να το κάνει στο νοσοκομείο. -Εγώ προσωπικά δεν κάνω. Εγώ έχω κάποιες αρχές. Αν υπάρχει κάτι που έχει συμβεί στο έμβρυο, βοηθάμε. Αν υπάρχει κάτι άλλο που έχει συμβεί, ναι. Είναι αλλιώς. Αν είναι μόνο επειδή έτυχε να μείνει έγκυος και απλώς δεν γουστάρει, εγώ δεν κάνω άμβλωση. Η παραπάνω συνομιλία ήταν με ένα από τα δεκάδες δημόσια νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα που επικοινώνησα για να ρωτήσω, στο πλαίσιο δημοσιογραφικής έρευνας, αν πραγματοποιούνται αμβλώσεις. Στην άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ένας από τους γυναικολόγους του νοσοκομείου. Σκόπευα στα τηλεφωνήματα να καλώ ως «ασθενής», να λέω ότι ρωτάω για εμένα, όπως έκανα στα υπόλοιπα που ακολούθησαν. Όμως στη συγκεκριμένη κλήση αιφνιδιάστηκα από την επίθεση, γιατί ο γιατρός φώναζε. Η ντροπή του μεταφέρθηκε σε εμένα, και βρέθηκα να λέω πως ρωτάω για μία φίλη μου. Έτυχε να είναι το δεύτερο τηλεφώνημα που έκανα και η πρώτη αρνητική απάντηση που έλαβα. Ήταν το βάπτισμα του πυρός στη βία, την αγένεια, την ταπείνωση και την κατάχρηση εξουσίας που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση στο δημόσιο νοσοκομείο, στην ελληνική επαρχία και τα νησιά της χώρας. Από την έρευνα, εξαιρέσαμε τα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου αμβλώσεις πραγματοποιούνται κανονικά σε μαιευτικά και γενικά νοσοκομεία. Γνωρίζαμε από μαρτυρίες ότι γυναίκες και θηλυκότητες αντιμετωπίζουν επικριτικά βλέμματα, ακόμα και κήρυγμα υπέρ του αγέννητου παιδιού όταν φτάνουν στη δημόσια μαιευτική κλινική εκφράζοντας την επιθυμία να διακόψουν την κύησή τους, χωρίς να συντρέχουν λόγοι υγείας. Αυτό, όμως, που δεν γνωρίζαμε είναι ότι η πλειονότητα των νοσοκομείων στη χώρα που διαθέτουν μαιευτική κλινική ή γυναικολογικό τμήμα αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση. Από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη και από την Ρόδο μέχρι την Κέρκυρα, επικοινώνησα με κάθε γενικό νοσοκομείο – μόνο 3 δεν ανταποκρίθηκαν σε πολλαπλά τηλεφωνήματα. Από τη γραμματεία στα εξωτερικά ιατρεία, και από εκεί στις μαίες και τον διευθυντή της μαιευτικής κλινικής, μετά από αλλεπάλληλες παραπομπές, πήρα απάντηση από 80 νοσοκομεία για το αν πραγματοποιούν τεχνητή διακοπή κύησης. Τα 46 από αυτά (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις, 27 νοσοκομεία (33,7%) ανταποκρίθηκαν θετικά και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν με “ναι” ή “οχι”, οπότε καταγράφηκαν στα “ίσως”, αφού άφησαν το ερώτημα ανοιχτό. Η αποφυγή ευθείας απάντησης, βέβαια, δύσκολα μπορεί να εκληφθεί ως ουδέτερη. Μια ιατρική πράξη διενεργείται βάσει συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, άρα όταν δεν παρέχονται πληροφορίες για τα επόμενα βήματα ή τη διαθεσιμότητα ραντεβού, η ασάφεια λειτουργεί, στην πράξη, αποτρεπτικά. Επομένως, μόνο 3 στα 10 δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα δήλωσαν στο NEWS 24/7 ότι πραγματοποιούν αμβλώσεις. Δημόσιο νοσοκομείο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ / EUROKINISSI Τα «όχι» που άκουσα πολλές φορές εκφράζονταν χωρίς αιτιολόγηση, μονολεκτικά, σχεδόν αυτονόητα για τον συνομιλητή ή τη συνομιλήτρια που ήταν είτε γιατρός, είτε μαία. Η ειρωνεία ήταν πως τα σύντομα τηλεφωνήματα «διευκόλυναν» τη διαδικασία, γιατί είχα μπροστά μου μία μεγάλη λίστα δεκάδων νοσοκομείων και έφτασα να καλώ εντελώς μηχανικά. Το μονολεκτικό και αναπολογητικό «όχι» δεν θα ήταν, όμως, διευκόλυνση για μία γυναίκα σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που θα είχε μόνο ένα τηλέφωνο στη λίστα της, αυτό του τοπικού νοσοκομείου στο νησί ή την πόλη της, ή στο κοντινότερο νησί σε αυτήν, ή στην κοντινότερη πόλη. Σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας το πρόβλημα εντοπίζεται εντονότερα, με προεξάρχουσα τη Βόρεια Ελλάδα, όπου το σύνολο των νοσοκομείων σε 11 περιφερειακές ενότητες (νομούς) δήλωσε πως δεν πραγματοποιούνται αμβλώσεις στις μαιευτικές κλινικές τους. Στα νησιά του Βορείου και Νοτίου Αιγαίου περισσότερα από τα μισά νοσοκομεία απάντησαν, επίσης, αρνητικά. Στην Πελοπόννησο τα περισσότερα νοσοκομεία αρνήθηκαν να πραγματοποιήσουν τεχνητή διακοπής κύησης, και 3 περιφερειακές ενότητες της χερσονήσου δεν διαθέτουν ούτε ένα νοσοκομείο που να απάντησε θετικά. Τέλος, αποκλεισμένες από δημόσιες υπηρεσίες υγείας είναι οι γυναίκες και στο μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης, όπου η πλειονότητα των νοσοκομείων δεν πραγματοποιεί αμβλώσεις. Εκτός από τις παραπάνω περιοχές, τα νοσοκομεία που αρνήθηκαν απλώνονται σε όλη τη χώρα και περιλαμβάνουν μέχρι και δύο πανεπιστημιακά σε μεγάλες πόλεις. Ο κύριος λόγος της άρνησης ήταν «συνειδησιακός» ή «ηθικός». Χαρακτηριστικά, σε νησί του νοτίου Αιγαίου γυναικολόγος είπε πως «εμείς εδώ εκτρώσεις δεν κάνουμε. Μιλήστε με ιδιώτη να σας δώσει φάρμακο. Εγώ δεν κάνω, έχω συνειδησιακό θέμα». «ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΙΣΟΥΝ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ» Σε άλλο νησί ο γιατρός που ευγενικά αρνήθηκε να παρέχει τις ιατρικές του υπηρεσίες, το απέδωσε στο ενδεχόμενο αφορισμού του από την Εκκλησία. «Διακοπή κύησης δεν μπορεί να γίνει. Είναι λεπτή η θέση μας. Είναι μικρό το νοσοκομείο, μαθαίνονται όλα. Δεν μπορούμε να κάνουμε διακοπές (κύησης), δηλαδή, καταλάβατε. Επίσημα να σας παραπέμψω κάπου…δεν μπορώ. Θα αναζητήσετε μόνη σας κάποιον γιατρό. Το ξέρω ότι είναι νόμιμο, αλλά θα μας αφορίσουν αν γίνει κάτι τέτοιο. Είναι πολύ μικρή η κοινωνία». Γυναικολόγος στη Βόρεια Ελλάδα είπε πως είναι γραμμή από τον διευθυντή τους να γίνονται αμβλώσεις μόνο σε επείγουσες καταστάσεις, ενώ πολλά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα αρνούνταν να πραγματοποιήσουν άμβλωση ακριβώς επειδή η γυναίκα που καλούσε ήταν υγιής. «Οι γιατροί μας αναλαμβάνουν μόνο παθολογία κυήσεως». Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό γνώριζε πού να με παραπέμψει μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις και μετά από δική μου ερώτηση σχετικά. Σε ακόμα λιγότερες περιπτώσεις, κάποια μαία ή νοσηλεύτρια μου έλεγε απολογητικά «δεν αναλαμβάνουν οι γιατροί μας, κορίτσι μου». Ο νόμος 1609/1986 επιτρέπει τη διακοπή της κύησης έως τη 12η εβδομάδα, χωρίς την ανάγκη ιατρικών ενδείξεων, κατόπιν απόφασης της εγκύου. Σε πολλές περιπτώσεις, γιατροί και μαίες στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, «ξανά έγραφαν» τον νόμο. «Διακοπή κύησης σε νοσοκομείο δημόσιο δεν γίνεται. Αν θέλετε κάτι τέτοιο απευθυνθείτε σε ένα ιδιωτικό» μου είπαν σε νοσοκομείο της Βόρειας Ελλάδας, ενώ σε άλλη περίπτωση η διαλογή ασθενών έφτανε σε τέτοιο σημείο που η πρόσβαση μιας γυναίκας σε δωρεάν άμβλωση εξαρτιόταν από το τι θεωρεί ο γιατρός «μωρουδάκι»: -Γίνονται αμβλώσεις στο νοσοκομείο; -Ναι σε μικρή κύηση. -Μέχρι 12 εβδομάδες εννοείτε; -Όχι, τόσο μεγάλο δεν κάνουμε. Αυτό είναι ολόκληρο μωρουδάκι σχηματισμένο! 6 με 8 εβδομάδων, κάνουμε, αλλά ως εκεί. Ιατρικό προσωπικό νοσοκομείου ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI Δύο γυναικολόγοι είπαν πως στη δημόσια μαιευτική κλινική δεν γίνεται, αλλά προσφέρθηκαν να με εξυπηρετήσουν ιδιωτικά και άμεσα στο ιατρείο τους. «Τα χειρουργεία μας εδώ στο νοσοκομείο είναι κλεισμένα μέχρι μέσα Μαρτίου. Ιδιωτικά μπορούμε να το κάνουμε και αύριο άμα θέλετε. Σημειώστε το τηλέφωνό μου: 69…». Απευθυνθήκαμε στον γυναικολόγο – μαιευτήρα Στέλιο Μανουσάκη για να μας εξηγήσει αν είναι ασφαλές να γίνει άμβλωση εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος. Απάντησε ρητά πως αυτό είναι επικίνδυνο. «Η άμβλωση μπορεί να γίνει με ασφάλεια είτε σε δημόσιο, είτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, αλλά πρέπει να είναι παρουσία αναισθησιολόγου. Πρέπει η γυναίκα να «κοιμηθεί» για να μην πονέσει. Η ιατρική πράξη διαρκεί 5 – 10 λεπτά περίπου. Γίνεται με μέθη. Επίσης, σε περίπτωση που η γυναίκα έχει αρνητική ομάδα αίματος, θα πρέπει να γίνει μία ένεση για να μη συμβεί σε πιθανή επόμενη εγκυμοσύνη η λεγόμενη “ανοσοποίηση”, δηλαδή η γυναίκα να κάνει αντισώματα ενάντια στο μελλοντικό της έμβρυο». Ο δρ. Μανουσάκης εξήγησε ότι μέχρι την 7η εβδομάδα κύησης μπορεί να δοκιμαστεί το χάπι, η λεγόμενη χημική άμβλωση. «Συνταγογραφούμε το φάρμακο και η γυναίκα μπορεί να πάει σπίτι και να το πάρει. Το επιθυμητό είναι να φέρει αιμορραγία, γιατί αυτό σημαίνει ότι θα καθαρίσει η μήτρα. Υπάρχει φυσικά το ενδεχόμενο να μη λειτουργήσει η φαρμακευτική αγωγή, γι αυτό πρέπει να δούμε τη γυναίκα μετά την αγωγή στον υπέρηχο ξανά και μπορεί να χρειαστεί εν τέλει χειρουργική λύση». Απαραίτητη προϋπόθεση για τα παραπάνω είναι να έχει προηγηθεί υπερηχογραφικός έλεγχος που να επιβεβαιώνει ότι η κύηση είναι ενδομήτρια. Σε ελάχιστες περιπτώσεις, τα νοσοκομεία που αρνήθηκαν ανέφεραν ότι δεν διαθέτουν μαιευτική κλινική, αλλά μόνο γυναικολογικό τμήμα. Ωστόσο, στις περιοχές όπου δεν μπορεί να γίνει χειρουργείο, μια ρεαλιστική λύση θα ήταν να προσφέρεται τουλάχιστον η φαρμακευτική άμβλωση με χορήγηση του χαπιού μετά από υπερηχογραφικό έλεγχο. Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύσει και για το νοσοκομείο όπου τα χειρουργεία ήταν κλεισμένα μέχρι τον επόμενο μήνα. «ΝΑΙ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΞΑΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ» Τα «ναι» που ειπώθηκαν ήταν από 27 νοσοκομεία διάσπαρτα στη χώρα. Σε πολλές θετικές αποκρίσεις για την πραγματοποίηση τεχνητής διακοπής της κύησης, το ταμπού επισκίαζε την ιατρική συζήτηση. Η φωνή της/του γιατρού χαμήλωνε, η μαία έκανε παύση διαρκείας ή με άφηνε να περιμένω στη γραμμή όσο την άκουγα να χαρακτηρίζει «απαίτηση» την ερώτησή μου: «Έχω μία εδώ στη γραμμή που απαιτεί να μάθει από το τηλέφωνο αν κάνουμε εκτρώσεις. Της είπα να έρθει από κοντά, δεν μπορούμε να συζητάμε από το τηλέφωνο τέτοιο πράγμα». Σε πολλά «ναι, κάνουμε αμβλώσεις» που άκουσα είχα την αίσθηση ότι συζητάμε για κάτι παράνομο ή ότι σε κάθε περίπτωση έχω φέρει σε εξαιρετικά αμήχανη θέση τη συνομιλήτρια ή τον συνομιλητή. «Ναι κάνουμε, απλά ελάτε από εδώ, μην τα λέμε αυτά από το τηλέφωνο». «Να σου πω από το τηλέφωνο, αν κάνουμε αμβλώσεις, δεν είναι τόσο νόμιμο, να το πω ευθέως. Με τον γιατρό μπορείτε να κάνετε άλλη “ρύθμιση”. Ο γιατρός θα το “ρυθμίσει”, θα βάλει την αιτιολογία που θέλει εκείνος. Αν το κανονίσετε με τον γιατρό, μετά θα γίνουν όλα νόμιμα». Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα δεν γνωρίζουμε πραγματικά πόσες αμβλώσεις γίνονται ετησίως. Σύμφωνα με γιατρούς σε ιδιωτικά και δημόσια που απευθύνθηκε το NEWS 24/7, o κύριος λόγος που δεν έχουμε στατιστικά είναι επειδή η δια